adiah.nl

Droomde van Dorelies -  Dorelies Kraakman die bijna tien jaar geleden overleed. Ik ben jaren bevriend geweest met Dorelies al heb ik het, tijdens het begin van haar ziekte, af laten weten. Ik kon het niet aan en liet niets meer horen. Gelukkig heb ik het nog goed kunnen maken en heeft Dorelies mij mijn lafheid vergeven.

Als ik onderweg ben naar iets kom ik Dorelies tegen. Ze ziet er uit zoals ik me haar vooral herinner, grote oranje bril en een bos vol krullen. Haar haar is langer en ze is minder uitbundig dan ze was. Ik ben zo blij en verrast haar te zien dat ik begin te huilen, ik heb haar zo lang niet gezien.

Zij is ook onderweg ergens heen en ik besluit met haar mee te gaan. Ik vraag haar wat ze doen komt, ze zegt dat ik de enige ben die haar zie, ze is hier om mensen te begeleiden naar hun dood. Ze heeft een papiertje bij zich waar namen opstaan. Ik vraag hoe het is om dood te zijn en of ze 'daar' ook studeert. Ze kijkt me aan alsof studeren het laatste is wat haar interesseert. Ze is vaag in haar antwoorden.

Ze wijst me waar ik een bus kan nemen en verdwijnt dan. Bij de ingang van een begraafplaats.

In memoriam Dorelies Kraakman (1946-2002)

Op 24 september 2002 overleed Dorelies Kraakman (1946) na een langdurige ziekte. Zij was een van de oprichters van Mama Cash. Vanaf het begin was Dorelies (jurist én historicus) actief betrokken bij het dagelijkse reilen en zeilen van Mama Cash. Zij was bestuurslid van het Mama Cash Cultuurfonds en heeft de criteria en het beleid van de subsidietoekenningen in Nederland mede vorm gegeven. Pas in 1998 trok zij zich terug als bestuurslid, maar zij bleef Mama Cash vanaf de zijlijn nauwlettend volgen.

Naast haar werkzaamheden voor Mama Cash was Dorelies Kraakman als universitair docent verbonden aan de vakgroep Homo & Lesbische Studies van de Faculteit Sociale Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Zij heeft deze vakgroep samen met Gert Hekma tot een hoog internationaal niveau weten op te stuwen. In binnen- en buitenland oogstte Dorelies met haar vooruitstrevende wetenschappelijke werk veel bewondering. Doceren was haar grote passie. Zij promoveerde in 1997 op haar onderzoek naar lesbische taferelen in de Franse pornografie uit de 18e eeuw. In 1975, het Jaar van de Vrouw, startte Dorelies samen met Sylvia Bodnar in Utrecht het eerste Nederlandse vrouwencafé De Heksenketel en de eerste Nederlandse vrouwenboekhandel De Heksenkelder. De
toenmalige boekwinkel bestaat nog steeds onder de naam Savannah Bay.